Doctor4

Wat is de behandeling voor interstitiële cystitis?

Wat is de behandeling voor interstitiële cystitis?

De belangrijkste vorm van orale medicatie is het heparinoid (heparine-achtige) medicijn pentosan polysulfate natrium (PPS; merknaam Elmiron). PPS is verwant aan de chemisch stof die in het slijmvlies van de blaas zit, en men gelooft dat PPS helpt bij het herstel of bij het beter maken van het slijmvlies weefsels in de blaas. Zelfs na dat de PPS behandeling begonnen is, kunnen patiënten nog steeds enige tijd symptomen hebben. Dit komt omdat de sensorische zenuwen in de blaas hyperactief zijn, het kost de zenuwen tijd om terug te keren naar hun normale staat van activatie. Daarom raden artsen maximaal een jaar aan bij het geven van van de PPS-behandeling in milde PBS / IC (en twee jaar in ernstige PBS / IC) voordat hij beslist of het geneesmiddel effectief is of niet. Tussen een derde en twee derde van de patiënten zal verbeteringen merken na drie maanden van de behandeling.

Andere orale medicatie die kunnen worden gebruikt bij PBS / IC zijn behandeling met antidepressiva van de tricyclische groep. Dit is niet te wijten aan een geloof dat PBS / IC een psychische aandoening is, maar tricyclische antidepressiva kan helpen de hyperactivering van zenuwen in de blaaswand te verminderen. De anti-epileptische medicatie gabapentine (Neurontin, Gabarone) is ook gebruikt om zenuw-gerelateerde pijn te behandelen en wordt soms gebruikt om de pijn van de IC / PBS te behandelen. Orale antihistaminica kunnen ook voorgeschreven worden om allergische symptomen te helpen verminderen die kunnen leiden tot een achteruitgang van de de PBS / IC patiënt.

Aspirine (Bayer) en ibuprofen (Advil) worden soms gebruikt als een eerste product tegen kleinere ongemakken. Ze kunnen echter wel de symptomen verergeren bij sommige patiënten. Vormen van phenazopyridine hydrochloride (Azo-Standard, Prodium en Uristat) kunnen enige verlichting van urinaire pijn, urgentie, frequentie, en branden geven. Hogere doses van het geneesmiddel zijn verkrijgbaar op recept als Prodium en phenazopyridine (Pyridium).

Buik katheter

Zoals eerder vermeld, hebben sommige patiënten opgemerkt dat er een verbetering van de symptomen is na dat er een buik katheter geplaatst is. Dit wordt gedaan om PBS / IC-, blaas-distensie (genoemd hydrodistension) vast te stellen soms wordt dit gebruikt voor de behandeling van PBS / IC. Een buik katheter helpt de symptomen te verminderen bij ongeveer 20% -30% van de mensen met interstitiële cystitis. Als het effectief goed is, bijft de verlichting van de symptomen drie tot zes maanden na de procedure.

Blaas instillatie (intravesicale therapie)

Deze procedure kan ook worden uitgelegd als het wassen van de blaas. Tijdens een blaas instillatie wordt de blaas gevuld met een oplossing die verschillende malen wordt ingebracht en ververst het duurt enkele seconden tot 15 minuten vóór het afgevoerd wordt via een smalle buis, een katheter.

In ernstige gevallen van PBS / IC, kan een intravesicale oplossingen worden toegediend samen met orale PPS om hulp te bieden totdat de orale medicatie tijd heeft gehad om effect te hebben.

Geneesmiddelen die gebruikt zijn voor blaas instillaties omvatten dimethylsulfoxide (DMSO, RIMSO-50), heparine, natriumbicarbonaat, PPS en hydrocortison (een steroïde).

Andere chirurgische therapieën voor interstitiële cystitis

In ernstige gevallen van PBS / IC die niet goed reageren op orale medicatie of het uitrekken van de blaas of instillatie hebben een andere oplossing nodig. Hierbij kunnen meer invasieve chirurgische procedures worden geprobeerd. Een bekende procedure is sacrale neuromodulatie, hierbij is aangetoond dat dit effectief is bij de bestrijding symptomen bij mensen met PBS / IC. De term “neuromodulatie” verwijst naar een verandering van het zenuwstelsel. Bij sacrale neuromodulatie wordt een apparaat geïmplanteerd die het mogelijk maakt voor de elektrische impulsen naar de zenuwen te gaan en het sacrale (onderrug) gebied te stimuleren. Sacrale neuromodulatie werkt door dat hyperactieve signalen het gevoel van de gevoelszenuw in de blaaswand remmen. Bij sacrale neuromodulatie wordt er een draad van een elektrische impuls generator geïmplanteerd in het sacrale gebied van de wervelkolom. Als de symptomen wegtrekken, kan de impuls generator onder de huid in de regio van de billen worden geïmplanteerd. Een afstandsbediening programmeur kan de patiënt de impuls frequentie aan laten passen en de kracht om een optimale verlichting van de symptomen geven uitleggen.

Therapieën die ook gebruikt zijn, zijn onder andere transcutane elektrische zenuwstimulatie (TENS). Dit is een vorm van neuromodulatie die niet gepaard gaat met het operatief plaatsen van draden of een impuls generator.
Met TENS worden lichte elektrische pulsen in het lichaam gegeven. Dit wordt voor enkele minuten tot uren gedaan. Dit gebeurd twee of meer keer per dag door middel van draden die geplaatst zijn op het oppervlak van de onderrug. Ze kunnen ook geplaatst worden in de suprapubische regio, tussen de navel en het schaamhaar, of door middel van speciale apparatuur ingebracht in de vagina bij vrouwen of in het rectum bij mannen. Er wordt aangenomen dat de elektrische pulsen de bloedtoevoer naar de blaas kunnen verhogen, en de bekkenbodemspieren die helpen bij de controle van de blaas kunnen versterken. Het kan leiden tot het vrijkomen van hormonen die de pijn blokkeren. TENS is over het algemeen meer effectief in het verminderen van pijn dan in het verminderen van de frequentie van urineren.

Andere chirurgische procedures die zelden worden uitgevoerd om ernstige PBS / IC te behandelen zijn onder andere perifere denervatie (het verstoren van de zenuwen van de blaaswand), blaas-aanvullingen om aan de blaascapaciteit te verhogen, en cystectomie (blaas verwijdering).

Leave a Reply