Onge5

Blaastonsteking symptonen

Blaas infecties staan bekend als blaasontsteking of ontsteking van de blaas. Dit komt vaak voor bij vrouwen, maar komt zeer weinig voor bij mannen. Ongeveer 20% van alle vrouwen krijgt minstens een blaasontsteking op enig moment in hun leven. Er is meer kans dat een man cystitis krijgt naarmate hij ouder wordt, dit komt door een toename van prostaatgrootte.

Lichte tot matige ongecompliceerde Blaastonsteking zal waarschijnlijk op te lossen zijn met of zonder behandeling. Conservatieve maatregelen zijn onder meer orale inname van vocht. Antibiotica versnelt het herstel.

  • Lichamelijk onderzoek: gevoeligheid en pijnlijkheid van de blaas is vaak de enige positieve klinische bevinding. Patiënten met een blaasontsteking zijn meestal niet erg ziek. De temperatuur is normaal.
  • Urinemonsters: Dit toont rode bloedcellen, witte bloedcellen en organismen. Het identificeren van organismen kan worden gedaan door dat er een kweek van de urine wordt genomen.
  • Bloedonderzoek: in eenvoudige blaasontsteking is het niet erg nodig om een uitgebreid bloedonderzoek te doen.
  • Imaging: bij vrouwen met geïsoleerde gevallen van cystitis is geen uitgebreid onderzoek nodig. Bij mannen dient obstructie van de blaas (vergrote prostaat of urethrale strictuur) te worden uitgesloten. Dit kan gebeuren door echo en cystoscopie (gezien in de blaas met een speciale telescoop).
  • Kinderen moeten volledig worden onderzocht, zoals pyelonefritis (zie hierboven). Uit een echografie en micturating cystogram zullen de meeste onderliggende afwijkingen komen.

Bovenste urineweginfecties en pyelonefritis zijn niet geschikt voor thuisbehandeling. Sommige patiënten met recidiverende urineweginfecties worden behandeld met antibiotica, die zij zo spoedig mogelijk moeten innemen wanneer de symptomen zich ontwikkelen. Zij worden moeten een urine monster geven aan het begin van de behandeling.

Geneesmiddel

Een paar organismen zijn de grootste groep die er voor zorgt dat er infecties aan de urinewegen ontstaat. De E coli bacteriën zijn goed voor 80% van de ontstekingen en Staphylococcus saprophyticus voor 5-15% van de infecties. Tot andere minder vaak betrokken organismen behoren Klebsiella, Proteus en enterokokken. Een urine monster wordt genomen vóór aanvang van een antibioticum, hier door kunnen vaak de betreffende bacteriën worden gevonden. Indien het een ander bacterie is dan gedacht, kan de antibiotica hierop aangepast worden. De meest gebruikte geneesmiddelen zijn co-amoxiclav (Augmentin), de cefalosporines en fluorchinolonen. In Zuid-Afrika is er een hoge mate van bacteriële resistentie tegen amoxicilline, ampicilline en trimethoprim-sulfamethoxazol (Bactrim).

Veel gebruikte behandelingen:

Ongecompliceerde cystitis bij vrouwen: een drie-daags kuur van orale antibiotica is het meest effectief. Eenmalige doseringen kunnen effectief zijn, maar soms helpt het niet. Langere behandeling zijn geen betere optie bij het stoppen dan het 3-daagse kuur. Dit kan leiden tot een hogere incidentie van aan de behandeling bij gerelateerde complicaties. Langere kuren kunnen leiden tot een grotere verstoring van het natuurlijke flora van de patiënt.
Ongecompliceerde cystitis bij mannen: een kuur van 7 dagen is de standaard behandeling.
Ongecompliceerde bovenste urineweginfectie (pyelonefritis): ernstige gevallen worden opgenomen in het ziekenhuis en behandeld met intraveneuze toediening van vocht en antibiotica voor een tot twee dagen. Hierna worden ze behandeld met orale antibiotica (voor 10-14 dagen), dit gebeurd zodra de temperatuur normaal is. Minder ernstige gevallen worden behandeld met orale antibiotica voor 10-14 dagen.
Chirurgie
Chirurgie heeft geen primaire rol in de behandeling van infecties van de urinewegen. Sommige complicaties van infecties worden behandeld door chirurgie, zoals de afvoer van nier abcessen. Een aantal van de onderliggende aandoeningen die een patiënt vatbaar maken voor infecties kunnen operatief gecorrigeerd worden, zoals het verwijderen van stenen of het verlichten van obstructie.

Het voorkomen
Adequate vochtinname om de doorgang van 1 ½ -2 liter urine per dag te garanderen. Er is geen nadeel bij het innemen van meer vocht.
Vrouwen moeten zich altijd van voor naar achter afvegen na ontlasting.
Vrouwen moeten meteen plassen na geslachtsgemeenschap.
Vermijd zaaddodende crèmes en het extreme voorbehoedsmiddelen omdat beide worden geassocieerd met een hogere incidentie van infecties aan de urinewegen.
Regelmatige inname van cranberrysap lijkt een beschermend effect te hebben. Een stof in veenbessen voorkomt de hechting van bacteriën aan de binnenkant van de urinewegen.
Dagelijks een lage dosis profylactisch antibiotica nemen helpt de snelheid van de infectie bij patiënten te verminderen die lijden aan recidiverende infecties. Dit doet echter niets af aan de onderliggende neiging om infecties te ontwikkelen zodra de profylaxe is gestopt.

Artsen weten niet zeker waarom vrouwen veel meer blaasontstekingen hebben dan mannen. Ze vermoeden dat het kan zijn omdat vrouwen een kortere urinebuis hebben. Deze relatief korte buis – slechts ongeveer een centimeter – maakt het makkelijker voor bacteriën om hun weg te vinden in de blaas. Ook de opening naar plasbuis van een vrouw ligt dicht bij zowel de vagina en de anus. Dat maakt het makkelijker voor bacteriën.

Blaasontstekingen zijn niet ernstig of moeten onmiddellijk behandeld worden. Maar ze hebben de neiging om terug te komen bij sommige mensen. In zeldzame gevallen kan dit leiden tot nier-infecties, die zijn ernstiger en kunnen leiden tot permanente schade aan de nieren. Het is dus heel belangrijk om de onderliggende oorzaken van een blaasontsteking te behandelen en om preventieve maatregelen te treffen om te voorkomen dat ze terugkomen.

Bij oudere mensen zijn blaas infecties vaak moeilijk te diagnosticeren. De symptomen zijn minder specifiek en worden vaak toegeschreven aan de vergrijzing. Ouderen die plotseling incontinent worden of die lusteloos of verward worden moet worden gecontroleerd door een arts op een blaasontsteking.

Leave a Reply